Het leek zo mooi: in de achterliggende tijd zouden mensen voldoende de positieve kanten van flexibel werken ervaren hebben om niet meer structureel volgens het oude normaal de ochtend- en avondspitsfile in te rijden. De laatste weken laten zien dat die omslag toch minder structureel was dan gedacht en gehoopt. Jammer voor de transportbedrijven, want kortere spitsen betekenen voor hen ook minder verlieskosten en een hogere betrouwbaarheid.

Nu zal de tijd leren in hoeverre er echt een volledige terugkeer komt van het oude normaal, oftewel de oude normale spitsvertraging. Voor de logistieke sector is dit tegelijkertijd een aansporing om nog eens kritisch te kijken naar zijn eigen ingesleten, maar wellicht niet zo efficiënte gedragingen. Dat daar nog een wereld te winnen is, blijkt ook wel uit de talloze voorbeelden in de afgelopen tijd van vertragingen in logistieke ketens. De beelden van de haven van Los Angeles zijn wat dat betreft exemplarisch. 

‘Met blijven wijzen vanuit de loopgraaf van het eigen (suboptimale) logistieke gelijk komen we niet zo ver. Al die extra wachttijd en vertraging draagt ook niet echt bij aan de aantrekkelijkheid van het chauffeursvak, ook een forse uitdaging voor de sector’

christiaan van Luik, consultant bij buck consultants

Zo zien we bijvoorbeeld in het achterlandtransport vanuit de zeehavens dat de beperkte openingstijden van dc’s en gescheiden tijdstippen voor inkomende en uitgaande stromen ertoe leiden dat de capaciteit in de haven en op het wegennet onvoldoende wordt benut en transporteurs met elkaar in de wachtrij bij de terminal staan. Het verruimen van de mogelijkheden om ook buiten kantoortijden containers aan te kunnen leveren op een dc, met wellicht een beveiligde truckparking als bufferlocatie, kan hierin helpen en zorgt er uiteindelijk voor dat de hele keten efficiënter wordt. 

Een mooi voorbeeld van partijen die bereid zijn om hun eigen ingesleten logistieke en bestelgedrag aan de kant te zetten, is de recent gesloten Bossche Green Deal tussen gemeente ’s-Hertogenbosch en tal van bedrijven. Ik was daarbij betrokken voor het onderdeel bouwlogistiek. Heel wat partijen stappen hiermee over hun eigen schaduw heen en zijn bereid om gezamenlijk te kijken (en ook daadwerkelijk te doen) naar de meest optimale en duurzame manier van stadslogistiek. Nu is papier natuurlijk geduldig, maar ik heb er vertrouwen in dat dit tot mooie resultaten gaat leiden, zeker ook vanwege de betrokkenheid van lokale ondernemers met hart voor hun stad. 

Deze column is verschenen 
in het magazine Transport & Logistiek. 
Meer lezen? Kies dan hier uw abonnement!

Met blijven wijzen vanuit de loopgraaf van het eigen (suboptimale) logistieke gelijk komen we niet zo ver. Bovendien draagt al die extra wachttijd en vertraging ook niet echt bij aan de aantrekkelijkheid van het chauffeursvak, ook een forse uitdaging voor de sector. Alle reden dus voor vervoerders, verladers, terminals et cetera om gezamenlijk efficiënte en duurzame ketens te creëren. 

Christiaan van Luik is consultant bij Buck Consultants.